Извор: Викиречник
Иди на навигацију Иди на претрагу
Такође погледајте: -a

Руски[уреди]

Изговор[уреди]

Етимологија 1[уреди]

Алтернативни облици[уреди]

  • (-ja)used after a soft consonant

Суфикс[уреди]

(-a)

  1. Noun-forming suffix used to form diminutives of proper names; used after a hard (unpalatalized) consonant.

Етимологија 2[уреди]

Од раног Прасловенски *-ja.

Алтернативни облици[уреди]

  • (-a) (non-iotating)

Суфикс[уреди]

(-a)

  1. Noun-forming suffix used to form abstract nouns and agent nouns from prefixed stems ending in a consonant that becomes a hushing consonant (ш ж ч щ) when iotated. The final consonant of the stem is iotated before this suffix.
    по- (po-) + клад- (klad-, to lay, to put)покла́жа (pokláža, load)
    пропа́д- (propád-, to disappear)пропа́жа (propáža, disappearance, loss)
    пред- (pred-, before) + тек- (tek-, to flow)предте́ча (predtéča, forerunner, precursor)

Етимологија 3[уреди]

Од Прасловенски *-a.

Алтернативни облици[уреди]

  • (-a) (iotating)

Суфикс[уреди]

(-a)

  1. Noun-forming suffix used to form abstract nouns and agent nouns from prefixed stems. The final consonant of the stem is not iotated before this suffix.
    про- (pro-) + сек- (sek-, to cut)про́сека (próseka, path cleared in a forest)
    от- (ot-) + рад (rad, glad)отра́да (otráda, joy)

Изведени термини[уреди]

Категорија Руски речи са наставком -а није пронађена



Serbo-Croatian[уреди]

Етимологија 1[уреди]

Suffix[уреди]

(Латински правопис -a)

  1. Suffix appended to words (usually verbal stems) to create a feminine noun, usually denoting a relation or to form a proper noun.

Etymology 2[уреди]

From Прасловенски *-a, from Пра-Индо-Европски *-ōd, the thematic ablative ending.

Suffix[уреди]

(Латински правопис -a)

  1. Forms the genitive singular of masculine and neuter nouns and indefinite adjectives.