declension

Извор: Викиречник
Иди на навигацију Иди на претрагу

Енглески[уреди]

Етимологија[уреди]

Од Средњи Енглески declenson, од Средњи Француски declinaison (Modern French: déclinaison), from Латински dēclīnātiō.

Изговор[уреди]

Именица[уреди]

declension (countable and uncountable, plural declensions)

  1. A falling off, decay or descent.
  2. (grammar) The act of declining a word; the act of listing the inflections of a noun, pronoun or adjective in order.
  3. (grammar) A way of categorizing nouns, pronouns, or adjectives according to the inflections they receive.
    In Latin, 'amicus' belongs to the second declension. Most second-declension nouns end in '-i' in the genitive singular and '-um' in the accusative singular.

Синоними[уреди]

Hypernyms[уреди]

Hyponyms[уреди]

Coordinate terms[уреди]

Изведени термини[уреди]

Преводи[уреди]

Анаграми[уреди]

Фузи ћирилица: declension

+

+

++

++

+++

+++


+++++++++++++++

Проширени садржај


++++++++++++++++++++++++++++


+++++++++++++++++++++++++++++

+++++++++++++++++++++++++++++

циклична група
Paley13.svg🁣🀲🀳🂓
О слици