abbacy

Извор: Викиречник
Иди на навигацију Иди на претрагу

Енглески[уреди]

Етимологија[уреди]

From Средњи Енглески abbatie, from Рани Латински abbātia, from abbās, abbātis (abbot). Doublet of abbey.

Изговор[уреди]

Именица[уреди]

abbacy (plural abbacies)

  1. The dignity, estate, term, or jurisdiction of an abbot or abbess. [First attested around 1350 to 1470.][1]
    Synonyms: abbotric (obsolete), abbotrick (obsolete)

Преводи[уреди]

Референце[уреди]

  1. Lesley Brown (editor), The Shorter Oxford English Dictionary, 5th edition (Oxford University Press, 2003 [1933], →ISBN), page 3