حَرَمَ
Izgled
(preusmereno sa حرم)
Izgovor:
Značenja:
- zabraniti
- oduzeti
- uskratiti
- lišiti
- isključiti
- izopštiti
Primeri:
- .حَرَمَتْ الحُكومَةُ تَدْخيناً في المَطاعِمَ
- Vlada je zabranila pušenje u restoranima.
| Značenje | Imperfekat | Perfekat | Glagolska vrsta |
|---|---|---|---|
| biti zabranjen | يَحْرُمُ | حَرَمَ | 1. |
| proglasiti zabranjenim | يُحَرِّمُ | حَرَّمَ | 2. |
| / | / | / | 3. |
| anatemisati | يُحْرِمُ | أَحْرَمَ | 4. |
| biti zabranjen | يَتَحَرَمُ | تَحَرَّمَ | 5. |
| / | / | / | 6. |
| biti isključen | يَنْحَرِمُ | إِنْحَرَمَ | 7. |
| ceniti, uvažavati | يَحْتَرِمُ | إِحْتَرَمَ | 8. |
| / | / | / | 9. |
| smatrati nedozvoljenim | يَسْتَحْرِمُ | إِسْتَحْرَمَ | 10. |
Suprotne reči:
- سَمَحَ - dozvoliti
Izreke i poslovice:
- .إِحْرِمُون مِن شَيْءٍ و سَنُفَضِلُهُ أَكْثَرَ
- Zabranite nam nešto i želećemo ga više.
Asocijacije:
Izvedene reči:
- حَرَمٌ - greh
Srodni članci sa Vikipedije:
Prevodi
[uredi]|
|
|
Konjugacija glagola حَرَمَ (ḥarama) — Prva glagolska vrsta
| glagolska imenica المصدر |
||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| particip aktivni اسم الفاعل |
حَارِمٌ (ḥārimun) (ḥārimun) | |||||||||||
| particip pasivni اسم المفعول |
مَحْرُومٌ (maḥrūmun) (maḥrūmun) | |||||||||||
| aktiv الفعل المعلوم | ||||||||||||
| jednina المفرد |
dvojina المثنى |
množina الجمع | ||||||||||
| 1. lice المتكلم |
2. lice المخاطب |
3. lice الغائب |
2. lice المخاطب |
3. lice الغائب |
1. lice المتكلم |
2. lice المخاطب |
3. lice الغائب | |||||
| indikativ perfekta الماضي |
m | حَرَمْتُ (ḥaramtu) (ḥaramtu) |
حَرَمْتَ (ḥaramta) (ḥaramta) |
حَرَمَ (ḥarama) |
حَرَمْتُمَا (ḥaramtumā) (ḥaramtumā) |
حَرَمَا (ḥaramā) (ḥaramā) |
حَرَمْنَا (ḥaramnā) (ḥaramnā) |
حَرَمْتُمْ (ḥaramtum) (ḥaramtum) |
حَرَمُوا (ḥaramū) (ḥaramū) | |||
| f | حَرَمْتِ (ḥaramti) (ḥaramti) |
حَرَمَتْ (ḥaramat) (ḥaramat) |
حَرَمَتَا (ḥaramatā) (ḥaramatā) |
حَرَمْتُنَّ (ḥaramtunna) (ḥaramtunna) |
حَرَمْنَ (ḥaramna) (ḥaramna) | |||||||
| indikativ imperfekta المضارع |
m | أَحْرِمُ (ʾaḥrimu) (ʾaḥrimu) |
تَحْرِمُ (taḥrimu) (taḥrimu) |
يَحْرِمُ (yaḥrimu) (yaḥrimu) |
تَحْرِمَانِ (taḥrimāni) (taḥrimāni) |
يَحْرِمَانِ (yaḥrimāni) (yaḥrimāni) |
نَحْرِمُ (naḥrimu) (naḥrimu) |
تَحْرِمُونَ (taḥrimūna) (taḥrimūna) |
يَحْرِمُونَ (yaḥrimūna) (yaḥrimūna) | |||
| f | تَحْرِمِينَ (taḥrimīna) (taḥrimīna) |
تَحْرِمُ (taḥrimu) (taḥrimu) |
تَحْرِمَانِ (taḥrimāni) (taḥrimāni) |
تَحْرِمْنَ (taḥrimna) (taḥrimna) |
يَحْرِمْنَ (yaḥrimna) (yaḥrimna) | |||||||
| konjunktiv المضارع المنصوب |
m | أَحْرِمَ (ʾaḥrima) (ʾaḥrima) |
تَحْرِمَ (taḥrima) (taḥrima) |
يَحْرِمَ (yaḥrima) (yaḥrima) |
تَحْرِمَا (taḥrimā) (taḥrimā) |
يَحْرِمَا (yaḥrimā) (yaḥrimā) |
نَحْرِمَ (naḥrima) (naḥrima) |
تَحْرِمُوا (taḥrimū) (taḥrimū) |
يَحْرِمُوا (yaḥrimū) (yaḥrimū) | |||
| f | تَحْرِمِي (taḥrimī) (taḥrimī) |
تَحْرِمَ (taḥrima) (taḥrima) |
تَحْرِمَا (taḥrimā) (taḥrimā) |
تَحْرِمْنَ (taḥrimna) (taḥrimna) |
يَحْرِمْنَ (yaḥrimna) (yaḥrimna) | |||||||
| jusiv المضارع المجزوم |
m | أَحْرِمْ (ʾaḥrim) (ʾaḥrim) |
تَحْرِمْ (taḥrim) (taḥrim) |
يَحْرِمْ (yaḥrim) (yaḥrim) |
تَحْرِمَا (taḥrimā) (taḥrimā) |
يَحْرِمَا (yaḥrimā) (yaḥrimā) |
نَحْرِمْ (naḥrim) (naḥrim) |
تَحْرِمُوا (taḥrimū) (taḥrimū) |
يَحْرِمُوا (yaḥrimū) (yaḥrimū) | |||
| f | تَحْرِمِي (taḥrimī) (taḥrimī) |
تَحْرِمْ (taḥrim) (taḥrim) |
تَحْرِمَا (taḥrimā) (taḥrimā) |
تَحْرِمْنَ (taḥrimna) (taḥrimna) |
يَحْرِمْنَ (yaḥrimna) (yaḥrimna) | |||||||
| imperativ الأمر |
m | اِحْرِمْ (iḥrim) (iḥrim) |
اِحْرِمَا (iḥrimā) (iḥrimā) |
اِحْرِمُوا (iḥrimū) (iḥrimū) |
||||||||
| f | اِحْرِمِي (iḥrimī) (iḥrimī) |
اِحْرِمْنَ (iḥrimna) (iḥrimna) | ||||||||||
| pasiv الفعل المجهول | ||||||||||||
| jednina المفرد |
dvojina المثنى |
množina الجمع | ||||||||||
| 1. lice المتكلم |
2. lice المخاطب |
3. lice الغائب |
2. lice المخاطب |
3. lice الغائب |
1. lice المتكلم |
2. lice المخاطب |
3. lice الغائب | |||||
| indikativ perfekta الماضي |
m | حُرِمْتُ (ḥurimtu) (ḥurimtu) |
حُرِمْتَ (ḥurimta) (ḥurimta) |
حُرِمَ (ḥurima) |
حُرِمْتُمَا (ḥurimtumā) (ḥurimtumā) |
حُرِمَا (ḥurimā) (ḥurimā) |
حُرِمْنَا (ḥurimnā) (ḥurimnā) |
حُرِمْتُمْ (ḥurimtum) (ḥurimtum) |
حُرِمُوا (ḥurimū) (ḥurimū) | |||
| f | حُرِمْتِ (ḥurimti) (ḥurimti) |
حُرِمَتْ (ḥurimat) (ḥurimat) |
حُرِمَتَا (ḥurimatā) (ḥurimatā) |
حُرِمْتُنَّ (ḥurimtunna) (ḥurimtunna) |
حُرِمْنَ (ḥurimna) (ḥurimna) | |||||||
| indikativ imperfekta المضارع |
m | أُحْرَمُ (ʾuḥramu) (ʾuḥramu) |
تُحْرَمُ (tuḥramu) (tuḥramu) |
يُحْرَمُ (yuḥramu) (yuḥramu) |
تُحْرَمَانِ (tuḥramāni) (tuḥramāni) |
يُحْرَمَانِ (yuḥramāni) (yuḥramāni) |
نُحْرَمُ (nuḥramu) (nuḥramu) |
تُحْرَمُونَ (tuḥramūna) (tuḥramūna) |
يُحْرَمُونَ (yuḥramūna) (yuḥramūna) | |||
| f | تُحْرَمِينَ (tuḥramīna) (tuḥramīna) |
تُحْرَمُ (tuḥramu) (tuḥramu) |
تُحْرَمَانِ (tuḥramāni) (tuḥramāni) |
تُحْرَمْنَ (tuḥramna) (tuḥramna) |
يُحْرَمْنَ (yuḥramna) (yuḥramna) | |||||||
| konjunktiv المضارع المنصوب |
m | أُحْرَمَ (ʾuḥrama) (ʾuḥrama) |
تُحْرَمَ (tuḥrama) (tuḥrama) |
يُحْرَمَ (yuḥrama) (yuḥrama) |
تُحْرَمَا (tuḥramā) (tuḥramā) |
يُحْرَمَا (yuḥramā) (yuḥramā) |
نُحْرَمَ (nuḥrama) (nuḥrama) |
تُحْرَمُوا (tuḥramū) (tuḥramū) |
يُحْرَمُوا (yuḥramū) (yuḥramū) | |||
| f | تُحْرَمِي (tuḥramī) (tuḥramī) |
تُحْرَمَ (tuḥrama) (tuḥrama) |
تُحْرَمَا (tuḥramā) (tuḥramā) |
تُحْرَمْنَ (tuḥramna) (tuḥramna) |
يُحْرَمْنَ (yuḥramna) (yuḥramna) | |||||||
| jusiv المضارع المجزوم |
m | أُحْرَمْ (ʾuḥram) (ʾuḥram) |
تُحْرَمْ (tuḥram) (tuḥram) |
يُحْرَمْ (yuḥram) (yuḥram) |
تُحْرَمَا (tuḥramā) (tuḥramā) |
يُحْرَمَا (yuḥramā) (yuḥramā) |
نُحْرَمْ (nuḥram) (nuḥram) |
تُحْرَمُوا (tuḥramū) (tuḥramū) |
يُحْرَمُوا (yuḥramū) (yuḥramū) | |||
| f | تُحْرَمِي (tuḥramī) (tuḥramī) |
تُحْرَمْ (tuḥram) (tuḥram) |
تُحْرَمَا (tuḥramā) (tuḥramā) |
تُحْرَمْنَ (tuḥramna) (tuḥramna) |
يُحْرَمْنَ (yuḥramna) (yuḥramna) | |||||||