zavòleti

zavòleti

zavòleti (srpski, lat. zavòleti)

zavòleti, {{{vid}}} neprel.

Primeri:

Sȁd jȁ ko déte, onàko, sȅdam gȍdina, kȍlko s[e] tȏ svȁta, zàvolem jȁ tȕ škȏlu. ^[1] Laćarak Farkaždin ^[2]# Ako se zàvoledu, zakѝbicujedu, begѐnišēdu, a ròditelji ne dádu, ȍnda se dȅsi i da pòbegne dѐvōjka. ^[3] Kula Novi Bečej ^[2]

Sinonimi:

↑ Pavle Ivić—Žarko Bošnjaković—Gordana Dragin, Banatski govori šumadijsko-vojvođanskog dijalekta. Druga knjiga: Morfologija, sintaksa, zaključci, tekstovi. — SDZb, HVIII, 1997, 586 str, str. 249.
↑ ^2,0 ^2,1 ^2,2 Rečnik srpskih govora Vojvodine, izmenjeno i dopunjeno izdanje u 4 toma, priredili mr Dejan Miloradov, Katarina Sunajko, mr Ivana Ćelić i dr Dragoljub Petrović, Matica srpska, Novi Sad.
↑ Pavle Ivić—Žarko Bošnjaković—Gordana Dragin, Banatski govori šumadijsko-vojvođanskog dijalekta. Prva knjiga: Uvod i fonetizam. — SDZb, HV, 1994, 419 str, str. 147.