Pređi na sadržaj

vȉc

vȉc

vȉc (srpski, lat. vȉc)

[uredi]

Imenica

[uredi]

vȉc, m

Značenja:

  1. Lascivna šala. Vršac[1]

Primeri:

  1. Žaráča uzȉma kȍ je govȏrnik, koji mȍž da lȁže i da prȁvi vȉcove i da se sméje. [1]
  2. Tȍ je bílo vȉcovi, trȉkovi. [2] Jasenovo Ilandža Vršac [1]


Reference

[uredi]
  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Rečnik srpskih govora Vojvodine, izmenjeno i dopunjeno izdanje u 4 toma, priredili mr Dejan Miloradov, Katarina Sunajko, mr Ivana Ćelić i dr Dragoljub Petrović, Matica srpska, Novi Sad.
  2. ↑ Pavle Ivić—Žarko Bošnjaković—Gordana Dragin, Banatski govori šumadijsko-vojvođanskog dijalekta. Druga knjiga: Morfologija, sintaksa, zaključci, tekstovi. — SDZb, HVIII,997, 586 str, str.6.

Napomene

[uredi]
Preuzeto iz „https://sr.wiktionary.org/w/index.php?title=ви̏ц&oldid=194091”