ȅno

Idi na navigaciju Idi na pretragu

ȅno

ȅno (srpski, ćir. ȅno)[uredi]

rečca[uredi]

ȅno, rčc.

Primeri:

  1. Ȅno rȃdena, idédu kȕći. [1] Bašaid Đurđevo Novi Sad [2]# Ene ga tamo pored zida. Jasenovo Kruščica [2]


Reference[uredi]

  1. Pavle Ivić—Žarko Bošnjaković—Gordana Dragin, Banatski govori šumadijsko-vojvođanskog dijalekta. Druga knjiga: Morfologija, sintaksa, zaključci, tekstovi. — SDZb, HVIII, 1997, 586 str, str. 291.
  2. 2,0 2,1 Rečnik srpskih govora Vojvodine, izmenjeno i dopunjeno izdanje u 4 toma, priredili mr Dejan Miloradov, Katarina Sunajko, mr Ivana Ćelić i dr Dragoljub Petrović, Matica srpska, Novi Sad.

Napomene[uredi]